: 43

பாலியல் : விருப்பங்கள்- குற்றங்கள்-தண்டனைகள்

ஒவ்வொரு காலத்திலும் ஆண் -பெண் உறவுகளை மையப்படுத்திச் சில நிகழ்ச்சிகள் பரபரப்பாகப் பேசப்பட்டுள்ளன. பேசப்பட்ட நிகழ்ச்சிகள் தனிமனிதர்களுக்குக் கேள்விப்பட்டவர்களுக்கு அச்சமூட்டியுள்ளன; சில நிகழ்ச்சிகள் மகிழ்ச்சியையும் உண்டாக்கியுள்ளன. அதனால் சில பெயர்கள் பொதுச் சமூகத்தால் வெறுக்கும் பெயர்களாக ஆகியிருக்கின்றன. சில நபர்களின் படங்களைக் காட்டி ஊடகங்கள் பரபரப்பூட்டியுள்ளன.

பத்து மாதங்களுக்கு முன்னால் பேராசிரியர் நிர்மலா என்ற பெயரும் அவர் பேசிய ஒலிநாடாவும் அவர் அழைப்புக்கு மறுத்த மாணவிகளின் பேச்சுகளும் பரபரப்பானது. இதே போலப் பரபரப்பான பெண்களின் பெயர்களாக சிவகாசி ஜெயலட்சுமி, கணினி அறிவுகொண்ட ஜோதி போன்றவற்றைக் கடந்திருக்கிறோம். அதே போலச் சில ஆண்களின் பெயர்களையும் - மனதோடு பேசும் அறிவு வர்க்கத்தைச் சேர்ந்த டாக்டர் பிரசாத் என்ற பெயரையும் தனது தொழிலோடு இணைத்துப் பெயர் பெற்ற ஆட்டோ சங்கர் என்ற பெயரையும் கடந்துள்ளோம். ஆம் கடந்தே நகர்கிறது தனிமனித மனமும் சமூகப் பொதுமனமும்.

இப்போது பொள்ளாச்சி என்பது நபரின் பெயராக அல்லாமல் ஒரு ஊரின் பெயராக -பெரும் நிகழ்வாக வந்து மோதுகிறது. அங்கே  சில- சிலர் என்பதைத் தாண்டிப் பலராக மாறிப் பெரும் கும்பலாக நம் முன்னே விரிகின்றது. 7 ஆண்டுகளாக 200 -க்கும் அதிகமான பெண்கள் அந்த வலைக்குள் மாட்டியிருக்கிறார்கள். அவர்களின் விருப்பமில்லாமல் உடல்கள் நிர்வாணமாக்கப்பட்டுப் படம் பிடிக்கப்பட்டுள்ளனர்; விரும்பியும் விரும்பாமலும் ஒரு ஆடவனுடனும் பல ஆண்களுடன் புணர்வதாகப் படம் பிடிக்கப்பட்டுள்ளனர். இப்போது தனிமனிதக் குற்றம் சமூகக் குற்றமாக ஆகியிருக்கிறது.  இதனைச் சரி/ தவறு என்ற எதிர்வுகளால் கடந்து போக முடியாது. பெண் தவறு; ஆண் அதிகாரம் என்றும் விளக்கிவிட முடியாது.

பாலியல் பற்றிய பேச்சுகள் தொடக்க நிலையில் தனிமனிதர்கள் தொடர்பானதாக இருக்கிறது. அப்போது அந்தரங்கமானதாகவும் இன்னொருவரின் தலையீட்டை மறுப்பதாகவும் கருதப்படுகிறது. அந்தரங்கமானதாக இருக்கும் நிலையில்கூட ஒருவிதக் குற்றம் என்றே சொல்கிறது சமூக நடைமுறை. சமூக நடைமுறையைத் தனது விடுதலை உணர்வுக்கெதிரானது என நினைக்கும் ஆண் அல்லது பெண் தன்னிலை அதைக் குற்றமாகக் கருதாமல் சாகசமாகக் கருதுகிறது. குற்றத்தைச் சாகசமாக்கிடும் இயங்குநிலை பாலியல் சார்ந்த இயங்குநிலையாக மட்டும் இல்லை. எல்லாக் குற்ற நிலைப்பாடுகளையும் தண்டிக்கும் அதிகாரம் கொண்ட சட்டத்திலிருந்து தப்பித்துவிடும் சாகசமாகக் கருதுகிறது. அப்படியான சாகசக்காரர்களை- அதன் மொத்த அடையாளமாக இருப்பவர்களைத் தலைமைப்பண்புடையவர்களாக ஏற்றுக் கொண்டுள்ளது இந்திய சமூகம் என்பது சுவையான முரண்.

இந்த முரணுக்கு ஏற்பை வழங்கும் மரபான அமைப்பாக இருப்பது இந்தியாவில் சாதி. சாதி காரணமாகக் குற்றங்களைச் சாகசங்களாக்கிவிட முடியும் என்ற நிலையிலிருந்து கொஞ்சம் நகர்ந்திருக்கிறது நவீன இந்திய சமூகம். அந்த நகர்வைச் செய்தது பணம். பணப்பரிவர்த்தனை/முதலாளிய உறவுச் சமூகமாக இந்திய சமூகம் மாறியபோது சாகசக்காரர்கள் மட்டுமே பணக்காரர்கள் ஆனார்கள். பணமும் சாகசங்களும் அரசியலின் கருவியாகிவிட்டன. தேர்தல் அரசியலின் இருமுக்கிய ஆயுதங்களாக இருப்பன சாதியும் பணமும். இவ்விரு ஆயுதங்களையும் தேடித்தேடிச்சேமித்துக் கையாளத் தெரிந்தவர்கள் மேலும் சாகசக்காரர்களாக ஆகிறார்கள். அவர்களாலேயே நிரம்பி வழிகின்றன நமது ஆட்சிமன்றங்கள். ஊராட்சி மன்றம் தொடங்கிப் பாராளுமன்றம் வரை நாம் அனுப்பும் நமது பிரதிநிதிகள் எப்படிப் பட்டவர்களாக இருக்கிறார்கள் என்பதைக் கொஞ்சம் நினைத்துப் பாருங்கள். இவர்கள் தனிமனித உரிமைகளைப் பாதுகாக்கும் சட்டங்களை / சமூகப் பாதுகாப்பைத் தரும் அமைப்புகளை எவ்வாறு கையாள்கிறார்கள் என்பதைப் புரிந்தவர்களாக இருக்கிறார்களா?/ குற்றங்களைக் குறைப்பதற்கான சட்டங்களை உருவாக்கவும் அதில் செயல்படும் மனிதர்களுக்கு அடிப்படைப் புரிதல்களை உருவாக்கும் பயிற்சிகளை வழங்கமுயல்கிறார்களா? எல்லாவற்றையும் பணம் காய்க்கும் மரங்களாகப் பார்த்துப் பழகிவிட்டவர்களால் நமது பாதைகள் அமைக்கப்படுகின்றன. அவர்களைத் தொடர்ந்தே நமது பயணங்கள் நடக்கின்றன. அந்தப் பாதைகளில் இறங்குபவர்களையும் அவர்களாகவே ஆக்குகின்றன அந்தச்சாலைகள். அப்படி ஆக விரும்பாத பெருங்கூட்டம் சாலையோரங்களில் நின்று வேடிக்கை பார்க்கிறது. வேடிக்கை பார்க்கும் ஒவ்வொருவரின் தன்னிலையும் அச்சத்துடனும் அவநம்பிக்கையும் சூழ்ந்து நிற்கின்றன.

தனிமனிதப் பாலியல் விருப்பங்கள் குற்றமாக ஆகும் வாய்ப்புகள் பலப்பல விதமாய் இருக்கின்றன என்பதைத் தனிமனிதத் தன்னிலைகள் தொடக்கத்தில் அலட்சியம் செய்கின்றன. விளைவுகளை நினைத்துக் கொண்டிருப்பதில்லை. காரணங்களும் காரணிகளும் பேசுவதற்குரியனவாக இல்லாமல் திரள்மக்களின் கருத்துருவாக ஆகிவிடும் நிலையில் பாலியல் விருப்பம் பாலியல் குற்றங்களாகிவிடுகின்றன. தொடர்புடைய தனிநபர்கள் பாதிக்கப்பட்டோராக - பரிதாபத்துக்குரியவராக ஆகிறார்கள். அதனால் பாதிப்புண்டாக்கியவர்களைக் கடுமையாகத் தண்டிக்கும் தண்டனைகளைப் பரிந்துரைக்கின்றது தனிமனித மனம். ஆண்குறியை அறுத்தெறிய வேண்டும் என்று சொல்லுவதற்கீடாகப் பெண்ணுறுப்புக்குள் தீக்கங்குகளை திணிக்கலாம் என்றும் சொல்லும்; சொல்லியிருக்கிறது. தீயிட்டுக் கொளுத்திய நிகழ்வுகள் நடந்தவை தானே?

இதற்கான காரணிகள் எங்கே இருக்கின்றன என்று தேடத் தொடங்கினால் சில உண்மைகள் புரியவாலாம். அவை நமது குடும்ப அமைப்பின் இறுக்கத்தில் தொடங்குகின்றன. கல்விக் கூடங்களின் கற்பித்தல் போதாமையில் விரிகின்றன. பண்பாட்டு அமைப்புகளின் பரிதாபமான தோல்விகளில் அதிர்ச்சிகளாகின்றன. அரசமைப்பு நிறுவனங்களின் நியாயமற்ற சார்புநிலைகள் - சாதி ஆதரவு, பண ஆதரவு, அரசியல் ஆதரவு என எல்லாவகைச் சார்புநிலைகளும் மொத்தமாக நம்பிக்கை இழக்கச் செய்கின்றன. எல்லாவற்றையும் மதிப்பிழக்கச் செயபவர்களை வேடிக்கை பார்க்கும் மனிதத் திரட்சிகளாக ஆகிப்போன நானும் நீங்களும் அவர்களும்தான் எவர்களும் காரணிகளின் பகுதிகளாகவே இருக்கிறோம்

ஒவ்வொருவரின் கண்களிலும் உத்தரங்கள் மிதக்கின்றன. அதைக் கவனிக்கும் திராணியற்றுத் துரும்புகளைப் பற்றிப் பேசுக்கொண்டிருக்கிறோம்.

 


முகப்பு பக்கத்திற்கு செல்லவும் →



இந்த இடுகையைப் பகிர்ந்து கொள்ளுங்கள்

நான்

டாக்டர் அ. ராமசாமி


பேராசிரியர் மற்றும் துறைத்தலைவர்
இலக்கிய விமர்சனம், நவீன தமிழ் இலக்கியம், ஊடகம் மற்றும் பண்பாட்டுருவாக்கங்கள்


என்னுடைய புத்தகங்கள்


பிரிவுகள்


Flag Counter

மொத்த பார்வையாளர்கள்
webs counters

உங்கள் கருத்துகளை கீழே கொடுக்கவும்

காட்ட கருத்துகள் இல்லை